Nú erum vid piltarnir maettir til páskaeyja eftir stutta dvol i santiago.

 

Vid kvoddum Rio med soknudi, en urdum víst ad halda áfram. Thad byrjadi ansi skemmtilega, 5 tima flug til Santiago frá Rio vard ad rumum 8 timum thvi flugvélin nadi ekki ad millilenda i Sao Paulo, og vard ad snúa vid og leggja aftur ad stad. Thví lentum vid um midnaetti í hofudborg Chile, Santiago. Vid vissum ekki vid hverju aetti ad búast thar en buid var ad segja okkur ad detta vaeri mengadasta borg sudur-ameríku og steikjandi hiti. Thegar vid vokndudum daginn eftir kom allt annad ad daginn, thaegilegur hiti, mjog evrópsk borg og stór og enginn veruleg mengun. Thó tókum vid eftir hvad folk atti vid med mikilli mengun seinna thegar vid stodum upp a einhverjum virkisvegg, ad varla sást i andes fjollin sem umkringja borgina. Var okkur thá hugsad til Íslands, thar sem madur sér eins langt og augad eygir, thar ad segja, ef thú ert med fullkomna sjón eda notir gleraugu vid rétt haefi. Chile er víst mikid pulsu land svo vid fengum okkur pulsu, en hápunkturinn var thó thegar vid fórum í einn elsta og staersta víngard Chile, Concha y Toro, sérstaklega thar sem 3 af okkur eru í virtum raudvínsklúbbi. Tharna hlupum vid um akrana og smokkudum a vínberum sem bidu eftir thvi ad verda ad raudvínum. Smakkad var á tveimur vínum, annars vegar 2 ára og hins vegar 10 ára gomlu víni. 10 ára vínid hafdi vinningin hjá okkur enda med fínni vínum Chile, 4 besta vín í heimi var okkur sagt og selst flaskan á um thad bil 50.000 kr. ísl eda 400.000 chileska pesó sem segir allt um hversu brengladur gjaldmidill er. Tharna kaupum vid mat á 10.000 og bjór a 1000. Vid komumst ad dví líka ad vid erum ad ferdast í flull stuttan tíma i samanburdi vid Thjódverja sem vid rákumst á á hosteli okkar, en hann var búinn ad vera a ferdalagi í lítil 20 ár, "There is nothing else to do" sagdi hann.

Dvolin okkar i Santiago var thó fullstutt, adeins tveir dagar en naest flugum vid til Páska eyja eda Rapa Nui, nafla heimsins ad sogn heimamanna. Flugi til Páska eyja var flýtt um einhveja tíma, svo í stad thess ad fá ad vakna 7 um morguninn, fengum vid ad vakna 4 um nóttina. Flugid gekk vel fyrir sig ádur en vid vissum vorum vid maettir. Ekki vissum vid mikid um eyjuna annad en ad hér aettu ad vera stórir steinkallar, um 400 talsins og ad hér aettum vid ad gista i 4 naetur. Thegar vid maettum ad flugvollin baudst okkur gisting i einbýlishúsi hjá fjolskyldu, 2 herbergja med snyrtingu og eldhúsi. Thegar vid vorum komnir i husid okkar, leid okkur eins og i sveit, stór og gódur hestur í bakgardinum, hundar utum allt sem og haenur og ungarnir theirra. Vid vorum thví ansi fljótir ad eignast okkar fyrsta vin, hundinn Ricky, en okkur fannst nafnid smellpassa vid hann en hann fylgir okkur hvert sem vid forum, og ef ekki er hann fyrir utan húsid hjá okkur. Vid leigdum okkur jeppa og fjorhjól og thví hofum vid keyrt nokkra hringi um eyjuna, skodad flest alla Moai-ana eda svona ca 278 og thess á milli eldad og sofid i litla fallega húsinu okkar. Hér hofum vid ekki thurft ad nota vekjaraklukku en thó alltaf vaknad snemma, galid i honunum og geltid i hundunum, sem eru orugglega fleiri en íbúar eyjunnar, sjá til thess.

Á kvoldin chillum vid svo med Moai og horfum á solina setjast, horfum svo a stjornurnar og tunglid sem lýs upp eyjuna. En svo drífum vid okkur heim ádur en hundarnir rádast á okkur.

 

Tahiti tekur svo vid naest er okkur sagt,

 

2 mándur búnir, 2 eftir.

 

Nog i bili,

 

dadi